Englezi su zaista poseban narod. Ne zbog čaja, Big Bena, podjarmljivanja pola svijeta i pohare njihovog kulturnog i prirodnog bogatstva. Mislim na fudbal. Znate onu igru koju su osmislili, proširili svijetom a da skoro nikad ne uspjevaju da pobjede u njoj? Ona igra u kojoj fudbal ne dođe kući na kraju kao u pjesmi „Tri lava“ već ode u neku Španiju, Brazil, Italiju?
Igra se zove fudbal, svi je zovemo fudbal. Osim onih koji je zovu „soccer“. Glupani, zar ne? Ili možda nisu. Riječ soker, zamislite, uopšte nije američka izmišljotina nego engleska kovanica. Tako je, Englezi možda ne osvajaju fudbalska prvenstva ali osmisle sport, daju mu ime, nauče te pravilima i riječima i onda ti se sprdaju kada ih koristiš.
Nedavno sam sasvim slučajno saznao da se „soccer“ kao termin koristio u devetnaestom vijeku. Fudbal se nije zvao samo football nego „association football“ kao diferencijacija u odnosu na ragbi čije puno ime je bilo „rugby football“. Od toga su nastale skraćenice „soccer“ i „rugger“.
S vremenom i širenjem njegove popularnosti, države u kojima se govorio engleski preuzele su termin soker te su Kanađani, Australijanci i Amerikanci dugo (ovi posljednji i danas) upravo na taj način nazivali najpopularniji sport na svijetu. A Englezi, kao Englezi, ako već ne mogu da pobjede, mogu da se sprdaju te im se vrlo kvalitetno rugaju što koriste riječ koju su ih naučili. Tako valjda to ide.
Prošlo je nekih mjesec dana od kada se Svjetsko prvenstvo završilo, pa možemo ponovo govoriti o fudbalu. Valjda je napravljena dovoljna distanca. Doduše, ako pitate prave ljubitelje igre, vrijeme za fudbal je bilo odmah sjutra nakon što je dodijeljena „boginja“ Špancima na stadionu Metlife. Svakako, sada počinju najbolje lige širom svijeta pa je nedjeljno popodne ponovo rezervisano za zeleni teren.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
