Ishod referenduma na Islandu o nastavku pregovora sa EU važan je ne samo za Islanđane i EU već i za Rusiju, Kinu, Sjedinjene Američke Države, Veliku Britaniju. Svi, osim EU, imaju interes da Island ne uđe u EU i zato na indirektan način, kao u slučaju Bregzita pre deset godina, amplifikuju sve priče i analize koje idu protiv EU ili podržavaju argumente suverenističkog bloka.
Kovid, ruska agresija na Ukrajinu, kineske i ruske ambicije na Severnom polu, drugi dolazak Trampa u Belu kuću, pretenzije Vašingtona na Grenland, galopirajuća inflacija i astronomski visoke kamate na Islandu značajno su doprineli da se veliki broj građana ostrva, koje zapljuskuju Atlantik i Grenlandsko more, približi EU kao nikada do sada.
Koliko god bila slaba Evropska unija, ona ostaje jedini okvir i nada država Starog kontinenta da zadrže autonomiju i suverenitet u novom svetskom poretku. Stoga Island uzima sve ozbiljnije mogućnost da se pridruži evropskom klubu, između ostalog i zato što dve trećine robne razmene Islanda otpada na EU. Na drugoj strani, ambicije Islanda, jedne od najbogatijih država na svetu – ako uzmemo parametar BDP-a po glavi stanovnika – da uđe u Uniju predstavlja dokaz da EU nije samo privlačna zbog ekonomskih benefita, kao što je slučaj sa balkanskim i istočnoevropskim zemljama, već i kao strateški izbor.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
