Svi ponovo pričaju o Milošu Medenici, njegovim saznanjima i javljanjima preko društvenih mreža, u svjetlu mafijaškog ubistva zbog kojeg je uhapšen Veselin Milić, (doskorašnji) načelnik beogradske policije.
Čitava fama o Medenici počela je u januaru, kada crnogorska policija nije uspjela da ga privede. Tog dana je konačno nakon nekoliko godina agonije osuđena na deset godina zatvora Vesna Medenica, bivša predsjednica Vrhovnog suda Crne Gore iz Milovog doba i Miloševa majka. Teretili su je zbog zloupotrebe uticaja i štošta drugog.
Odjeknula je vijest jer je osuđena jedna od ključnih poluga prethodnog režima, ali još više je odjeknulo što policija nije (u) kući pronašla njenog sina Miloša, takođe osuđenog na deset godina zatvora. On je jedno vrijeme bio u zatvoru, pa je boravio u kućnom pritvoru do izricanja presude, a juče je odjednom nestao kao da je Dejvid Koperfild.
Sve to zvuči nevjerovatno, jer Miloš djeluje kao „Catch me if you can“ lik, kao Arkan iz osamdesetih sposoban da preskoči zidove zatvora. Ali Miloš Medenica nije ni Ted Bandi, nije ni Frenk Moris. Znam da nije, iz prve ruke, iz školske klupe.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
