Od svog nastanka u maju 1948. godine Izrael se nalazi u permanentnom ratu, sa kraćim ili dužim fazama primirja, prvo sa komšijama iz arapskih sunitskih država, a od Islamske revolucije u Teheranu 1979. godine sa Iranom i njegovim saveznicima ili satelitima u regionu. Danas egzistencijalna pretnja Jerusalimu/Tel Avivu ne dolazi spolja već iznutra i zato su izbori 27. oktobra mnogo važniji za unutrašnje odnose u Izraelu nego na spoljnom planu.
U dobrom delu analiza izbori u Izraelu se definišu kao istorijski ili najvažniji u povesti, ali oni to objektivno nisu jer neće proizvesti vidljive promene u spoljnoj politici Izraela ili u rasporedu snaga na Bliskom istoku, dok bi mogli da imaju, u dobru i u zlu, velike posledice na odnose između različitih zajednica u Izraelu. Njihova istorijska važnost može da se pravda samo činjenicom da su prvi posle terorističkog napada Hamasa 7. oktobra 2023. godine.
Nijedna relevantna opoziciona stranka ne dovodi u pitanje vojne operacije Izraela u Gazi, a ne protivi se ni potezima Netanjahuove vlade na Zapadnoj obali, čiji je cilj da izoluje Palestince u nekoliko velikih enklava. Svi su ujedinjeni i u protivljenju rešenju „dva naroda, dve države“. Lider nove formacije Jašar, general Gadi Ajzenkot, morao je da revidira svoje stavove o palestinskoj državi da bi sprečio odliv glasova. Još manje ima neslaganja oko rata protiv Irana, Hezbolaha i Huta.
I Netanjahu i njegovi protivnici, general Gadi Ajzenkot, Naftali Benet, Jair Lapid i Jair Golan, svesni su da Izrael mora da vodi, uslovno rečeno, spoljne ratove da bi izbegao unutrašnji rat.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
