U alternativnoj povijesti koja bi u nekim drugačijim zemljama i kontekstima bila izvjesna, a kod nas se nije dogodila zbog ratova za jugoslavensko nasljeđe, Zdravko Čolić bio bi tipična jugoslavenska pop-zvijezda.
On bi bio naš i Michael Jackson i Julio Iglesias i Eros Ramazzotti. Pjevao bi svima poznate hitove, surađivao s najboljim autorima s ovih prostora, masovno bi ga obožavala mainstream publika, ona koja inače masovno obožava pop muziku i pop kulturu, sporadično bi ga hejtali alternativci, koji bi ga opet potajno slušali na tulumima.
Bio bi dugo vremena najpoželjniji muškarac u zemlji, zahvaljujući svojoj suštinskoj nekonfliktnosti i činjenici da se drži podalje od političkih tema, svaka majka bi ga poželjela za zeta, a politici ne bi predstavljao nikakav problem. Preselio bi se na koncu u glavni i najveći grad u zemlji i u njemu dalje gradio karijeru, ispunjenu novim albumima i povremenim velikim turnejama po čitavoj zemlji, pa tako sve do kraja života ili dok ga ne izda glas.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
