Ambicioznim planom JNA za razvoj aerodromske mreže sa podzemnim galerijama nastala su dva projekta – “505” odnosno “Klek” kod Bihaća za smeštaj četiri eskadrile, i infrastruktura na padinama planine Goleš kod Prištine sa šifrom gradnje “606” i zvaničnim nazivom “Rudnik” predviđena za dve eskadrile. Za razliku od bihaćke baze koja je vrlo poznata u javnosti, aerodrom kod sela Slatina retko se pominjao u komunističkoj eri i gotovo da nema sačuvanih fotografija podzemnih galerija.
U redovnim uslovima dve lovačke avijacijske eskadrile 83. puka letele su sa otvorenih površina, a u ratu (i na vežbama u miru) u “Rudniku” je bilo mesta za 20 MiG-21, u pretpolju glavnog ulaza bilo je mesta za još dva aviona i u pretpolju drugog manjeg ulaza za još jedan avion. Zatim u podzemlju su bili komanda puka sa objedinjenim komandnim mestom za vazdušno osmatranje i javljanje i PVO. Sistemi klimatizacije i unutrašnje uređenje obezbeđivali su rad u uslovima konvencionalnog i nuklearnog rata.
U ratu 1999. godine “Rudnik” se pokazao žilavim i ljudstvo i avioni su preživeli precizne pogotke laserski vođenih probojnih bombi GBU-23 od dve tone, najmoćnijeg sredstva koje je imala američka avijacija.
U prvoj polovini 1960-ih godina paralelno su građene poletno-sletne staze (PSS) aerodroma Bihać i Kosovo kod Prištine. Za obe baze izabrane su lokacije u blizini planina pogodnih za probijanje podzemnih galerija zaštićenih od nuklearnog udara od 20 kilotona. Za aerodrom predviđen za jedinicu za odbranu jugoistoka zemlje izabrana je ravnica na ulazu u Kosovo Polje kod sela Slatina i u svakodnevnom govoru pripadnika RV i PVO to ime se najčešće koristilo. U zvaničnim dokumentima to je bio aerodrom Kosovo odnosno od posedanja Priština.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
