Da je sportska hala Spens, jedan od simbola Novog Sada, nakon razaranja Vukovara 1991. godine služila kao koncentracioni logor za zarobljene civile i vojnike, Novosađani su saznali više od trideset godina nakon što je krvavi rat na području nekadašnje Jugoslavije okončan.
U blaženom neznanju nastavili bi živeti verovatno i narednih trideset godina sve da pevač Toni Cetinski nije odlučio da svoj koncert, zakazan za 8. mart, baš u dvorani Spens, otkaže svega nekoliko sati pred početak. Nakon dugog razmatranja, pa i demokratskog poziva publici da mu kaže šta mu je činiti, Cetinski je na Dan žena presekao i odlučio da otkaže koncert, jer je „upoznat sa brojnim svedočanstvima ljudi za koje ta dvorana nosi teške uspomene iz ratnih devedesetih“.
Ovaj razlog za otkazivanje nastupa podigao je obrve mnogih u Srbiji, pogotovo među Novosađanima koji su proživeli taj period, a koji u svojoj memoriji nemaju nikakvu karticu sa zapisom o mučenjima ljudi u arhitektonskom biseru građenom kroz samodoprinose pre četrdeset i pet godina.
Bilo im je, između ostalog, čudno što se čitava frka digla baš sada, iako je u prethodnim godinama sam Cetinski nastupao na Spensu, hrvatska rukometna reprezentacija je igrala u toj dvorani, a na spisak izvođača upisali su se i Džiboni, Parni valjak, Prljavo kazalište, Severina…
Na internetu se i dalje može pronaći snimak sa Jugovizije iz marta 1991. godine, kada je sa pesmom „Marina“, kao predstavnik Televizije Novi Sad, učestvovao upravo Toni Cetinski. Nasuprot tome, video-zapisa ili novinskih tekstova u digitalnom formatu o dovoženju i mučenja zarobljenika na Spens – nema.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
