U EU imamo članice koje su načelno uvek blagonaklone prema Srbiji, nevezano za karakter vlasti u Beogradu, pre svih Italija, Grčka, Španija, Kipar, Slovačka. Slede države koje iz pragmatičnih razloga – ali ne i uvek – gledaju na Beograd sa razumevanjem i, u ovom slučaju, bez obzira na to ko je na vlasti, u tu grupu zemalja ulaze Nemačka, Francuska, Austrija, Rumunija, Mađarska, Češka i Slovenija.
U zavisnosti od ličnih odnosa, te relacije mogu da budu izuzetno bliske, kao što je bio slučaj sa Angelom Merkel i Viktorom Orbanom, ili kao što je sada sa Emanuelom Makronom i Janezom Janšom.
Članice EU koje od režimskih propagandnih glasila često bivaju predstavljene kao neprijatelji Srbije u velikoj meri to nisu, odnosno imaju definisane motive koji su, po pravilu, povezani sa politikom i potezima vlasti u Beogradu.
Motivi zbog kojih pribaltičke republike, Estonija, Letonija i Litvanija, imaju rezerve prema Srbiji isključivo su vezani za njenu politiku prema Rusiji. I pozicija Poljske je u dobroj meri uslovljena odnosom Srbije sa Rusijom, ali budući da je reč o velikoj zemlji koja želi da igra ozbiljniju ulogu u evropskoj politici, Varšava zna da bude i fleksibilna kad je to svrsishodno.
Nordijske zemlje – Finska, Švedska i Danska – svoje stavove prema Srbiji ne formulišu samo kroz njenu politiku prema Rusiji, kao pribaltičke republike, već tome često dodaju vladavinu prava i slobodu medija. Holandija i Belgija su frekventni kočničari Srbije jer su načelno skeptične prema proširenju i svaka zemlja koja im servira argumentaciju sa Zapadnog Balkana da je blokiraju ili uspore, one je iskoriste.
Poštovani, da biste nastavili sa čitanjem naših premium sadržaja, neophodno je da odaberete jedan od planova pretplate.
Već imate nalog? Ulogujte se
